فناوری رآکتور هسته‌ای

فناوری رآکتور هسته‌ای

Nuclear power stations.png

تمامی نیروگاه‌های گرمایی متداول از نوعی سوخت برای تولید گرما استفاده می‌کنند برای مثال گاز طبیعی، زغال سنگ یا نفت. در یک نیروگاه هسته‌ای این گرما از شکافت هسته‌ای که در داخل رآکتور صورت می‌گیرد تأمین می‌شود. هنگامی که یک هسته نسبتاً بزرگ قابل شکافت مورد برخورد نوترون قرار می‌گیرد به دو یا چند قسمت کوچک‌تر تقسیم می‌شود و در این فرایند که به آن شکافت هسته‌ای می‌گویند تعدادی نوترون و مقدار نسبتاً زیادی انرژی آزاد می‌شود.

نوترون‌های آزاد شده از یک شکافت هسته‌ای در مرحله بعد خود با برخورد به دیگر هسته‌ها موجب شکافت‌های دیگری می‌شوند و به این ترتیب یک فرایند زنجیره‌ای به وجود می‌آید.

زمانی که این فرایند زنجیره‌ای کنترل شود می‌توان از انرژی آزاد شده در هر شکافت (که بیشتر آن به صورت گرماست) برای تبخیر آب و چرخاندن توربین‌های بخار و در نهایت تولید انرژی الکتریکی استفاده کرد.

در صورتی که در یک رآکتور از سوختی یکنواخت اورانیوم-۲۳۵ یا پلوتونیوم-۲۳۹ استفاده شود بر اثر افزایش غیرقابل کنترل تعداد شکافت‌های هسته‌ای بر اثر فرایند زنجیره‌ای، انفجار هسته‌ای ایجاد می‌شود.

اما فرایند زنجیره‌ای موجب ایجاد انفجار هسته‌ای در یک رآکتور نخواهد شد چرا که تعداد شکافت‌های رآکتور به اندازه‌ای زیاد نخواهد بود که موجب انفجار شوند و این به دلیل درجه غنی‌سازی پایین سوخت رآکتورهای هسته‌ای است. اورانیوم طبیعی دارای درصد اندکی (کمتر از ۱٪) از اورانیوم-۲۳۵ است و بقیه آن اورانیوم-۲۳۸ است (زیرا اورانیوم-۲۳۸ توانایی شکافت‌پذیری ندارد).

اکثر رآکتورها نیروگاه‌های هسته‌ای از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بین ۳٪ تا ۴٪ استفاده می‌کنند اما برخی از آن‌ها طوری طراحی شده‌اند که با اورانیوم طبیعی کار کنند و برخی از آن‌ها نیز به سوخت‌های با درصد غنی‌سازی بالاتر نیاز دارند.

رآکتورهای موجود در زیردریایی‌های هسته‌ای و کشتی‌های بزرگ مانند ناوهای هواپیمابر معمولاً از اورانیوم با درصد غنی‌سازی بالا استفاده می‌کنند.

با اینکه قیمت اورانیوم با غنی‌سازی بالاتر بیشتر است اما استفاده از این نوع سوخت‌ها دفعات سوختگیری را کاهش می‌دهد و این قابلیت برای کشتی‌های نظامی بسیار پراهمیت است.

راکتورهای CANDU قابلیت دارند تا از اورانیوم غنی‌نشده استفاده کنند و دلیل این قابلیت استفاده آب سنگین به جای آب سبک برای تعدیل‌سازی و خنک‌کنندگی است چراکه آب سنگین مانند آب سبک نوترون‌ها را جذب نمی‌کند.

کنترل فرایند شکافت زنجیره‌ای با استفاده از موادی که می‌توانند نوترون‌ها را جذب کنند (در اکثر موارد کادمیوم) ممکن می‌شود. سرعت نوترون‌ها در رآکتور باید کاهش یابد چراکه احتمال اینکه یک نوترون با سرعت کمتر در لحظه تصادم با هسته اورانیوم-۲۳۵ موجب شکافت هسته‌ای گردد بیشتر است.

در رآکتورهای آب سبک از آب معمولی برای کم کردن سرعت نوترون‌ها و همچنین خنک کردن رآکتور استفاده می‌شود. ‍ اما زمانی که دمای آب افزایش می‌یابد چگالی آب کاهش می‌یابد و سرعت تعداد کمتری نوترون به اندازه کافی کم می‌شود و به این ترتیب تعداد شکافت‌های کاهش می‌یابند بنابراین یک بازخور منفی همیشه ثبات سیستم را تثبیت می‌کند.

در این حالت برای آنکه بتوان دوباره تعداد شکافت‌های صورت گرفته را افزایش داد باید دمای آب را کاهش داد که به این کار ایجاد چرخه شکافت می‌گویند.

چرخه سوخت هسته‌ای

چرخه سوخت هسته‌ای

نمودار چرخه سوخت هسته‌ای

(۱)این چرخه با استخراج سوخت از معادن آغاز می‌شود(۲)سوخت به نیروگاه‌های هسته‌ای فرستاده می‌شود، پس از پایان عمر سوخت، سوخت به تأسیسات بازفراوری فرستاده می‌شود(۳)یا آنکه برای انبار شدن به انبار ضایعات اتمی فرستاده می‌شود(۴)در فرایند باز فراوری تا ۹۵٪ از سوخت مصرف شده دوباره به چرخه بازمی‌گردد.

شکافت هسته‌ای صورت گرفته در یک رآکتور فقط بخشی از یک چرخه هسته‌ای است. این چرخه از معادن شروع می‌شود. اورانیوم استخراج شده از معدن معمولاً فرمی پایدار و فشرده مانند کیک زرد دارد. این اورانیوم معدنی به تأسیسات فرآوری فرستاده می‌شود و در آنجا کیک زرد به هگزافلوراید اورانیوم (که پس از غنی‌سازی به عنوان سوخت رآکتورها مورد استفاده قرار می‌گیرد) تبدیل می‌گردد.

در این مرحله درجه غنی‌سازی اورانیوم یعنی درصد اورانیوم-۲۳۵ در حدود ۰٫۷٪ است. در صورت نیاز بسته به نوع سوخت نیروگاه (درصد غنی‌سازی لازم برای سوخت نیروگاه) اورانیوم غنی‌سازی شده و سپس از آن برای تولید میل‌های سوختی مورد استفاده در نیروگاه (شکل میله‌ها در نیروگاه‌های مختلف متفاوت است) استفاده می‌کنند.

عمر هر میل تقریباً سه سال است به‌طوری‌که حدود ۳٪ از اورانیوم موجود در آن مورد مصرف قرار گیرد. پس از گذشت عمر اورانیوم، آن را به حوضچه سوخت مصرف شده می‌برند.

اورانیوم باید حداقل ۵ سال در این حوضچه‌ها باقی بماند تا ایزوتوپهای به وجود آمده در اثر شکافت هسته‌ای از آن جدا شوند. پس از گذشت این زمان اورانیوم را در بشکه‌های خشک انبار می‌کنند یا اینکه دوباره آن را به چرخه سوخت بازمی‌گردانند.

منابع سوخت

تخمین مقدار اورانیوم     ذخایر زیرزمینی    منابعی که اکنون اقتصادی هستند    تخمین مقداری که هنوز کشف نشده است    مجموع همه در سال ۲۰۰۴    منابع غیرقراردادی

میزان اورانیوم موجود در پوسته زمین نسبتاً زیاد است به‌طوری‌که با منابع فلزاتی همچون قلع و ژرمانیوم برابری می‌کند و تقریباً ۳۵ برابر میزان نقره موجود در پوسته زمین است.

اورانیوم ماده تشکیل دهنده بسیاری از اجسام اطراف ما مانند سنگ‌ها و خاک است. طبق آمارگیری جهانی معادن شناخته شده جهان در حال حاضر برای تأمین بیش از ۷۰ سال انرژی الکتریکی جهان کافی هستند.

 

بهای متوسط اورانیوم در سال ۲۰۰۷، ۱۳۰ دلار آمریکا به ازای هر کیلوگرم بود. به این ترتیب ثبات تأمین سوخت هسته‌ای از بسیاری از دیگر مواد معدنی بیشتر است. به تناسب دیگر مواد معدنی با افزایش دو برابری هزینه تأمین سوخت، می‌توان به ده برابر منابع کنونی اورانیوم دست یافت.

باید توجه داشت که قیمت تأمین سوخت در یک نیروگاه هسته‌ای نسبت به دیگر تجهیزات موجود نسبتاً اندک است و بنابراین چند برابر شدن قیمت اورانیوم تأثیر چندانی بر روی قیمت انرژی الکتریکی تولیدی نخواهد داشت.

برای مثال افزایش دو برابری در قیمت سوخت مصرفی یک نیروگاه هسته‌ای آب سبک هزینه رآکتورها را در حدود ۲۶٪ و هزینه برق تولیدی را در حدود ۷٪ افزایش می‌دهد در حالی که افزایش دوبرابری قیمت سوخت در یک نیروگاه گازی قیمت برق تولیدی را تا ۷۰٪ افزایش می‌دهد.

نیروگاه‌های آب سنگین موجود در استفاده از سوخت هسته‌ای بهره‌وری پایینی دارند چراکه تنها قابلیت ایجاد شکافت هسته‌ای در ایزوتوپ‌های اورانیوم-۲۳۵ (حدود ۰٫۷٪ از اورانیوم معدنی) را دارند.

در مقابل رآکتورهای متداول آب سبک برخی رآکتورهای هسته‌ای می‌توانند از اورانیوم-۲۳۸ استفاده نیز استفاده کنند که حدود ۹۹٫۳٪ از اورانیوم معدنی را تشکیل می‌دهد. قبل از استفاده از اورانیوم-۲۳۸ در طی فرایندی از آن برای تولید پلوتونیم-۲۳۸ استفاده می‌کنند و سپس از پلوتونیم در رآکتورهای هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.

طبق برآورد انجام شده با مصرف کنونی نیروگاه‌های جهان اورانیوم-۲۳۸ می‌تواند برای ۵ میلیون سال انرژی مورد نیاز این نیروگاه‌ها را تأمین کند.

این تکنولوژی در بسیاری از رآکتورهای هسته‌ای مورد استفاده قرار گرفته‌است، اما هزینه بالای فرآوری سوخت این نیروگاه‌ها (۲۰۰ دلار به ازای هر کیلوگرم) استفاده از آن‌ها را با مشکل مواجه کرده. تا سال ۲۰۰۵ تنها در رآکتور نیروگاه BN-۶۰۰ در «بلویارسک» روسیه از این تکنولوژی برای تولید برق استفاده شده بود، که البته روسیه برنامه‌ریزی‌های مربوط به ساخت نیروگاه دیگری از این نوع با نام BN-۸۰۰ را انجام داده‌است.

ژاپن نیز قصد دارد تا پروژه رآکتور Monju را مجدداً شروع کند (این پروژه از سال ۱۹۹۵ تعطیل شده‌است) و همچنین چین و هند نیز قصد دارند تا از این تکنولوژی برای سوخت‌رسانی به رآکتورها استفاده کنند.

راه حل دیگری که در این زمینه وجود دارد استفاده از اورانیوم-۲۳۳ است که از توریوم به دست می‌آید. توریم حدوداً ۳٫۵ برابر بیشتر از اورانیوم در پوسته زمین وجود دارد و پراکندگی جغرافیایی متفاوتی نسبت به اورانیوم دارد. استفاده از این ماده می‌تواند میزان منابع سوخت‌های شکافت یافتنی را تا ۴۵۰٪ افزایش دهد.

برعکس اورانیوم-۲۳۸ که برای مصرف آن را باید به صورت پلوتونیم-۲۳۸ درآورد، اورانیوم-۲۳۳ نیازی به تبدیل ندارد. در حال حاضر کشور هند علاقه زیادی برای استفاده از این روش دارد چراکه این کشور دارای معادن بسیار زیاد توریم است درحالی که معادن اورانیوم این کشور اندک هستند.

جوانب اقتصادی

جوانب اقتصادی

یکی از مسائل نیروگاه هسته‌ای هزینه ساخت آن است که شامل هزینه ساخت رآکتور، هزینه مسائل امنیتی، هزینه ساخت مراکز معدنی، هزینه ساخت مراکز تبدیل مواد خام بهسوخت هسته‌ای، هزینه ساخت مراکز بازپروری هسته‌ای و انبارهای هسته‌ای برای دفن ضایعات هسته‌ای است. هر نیروگاه هسته‌ای به‌طور متوسط ۱۰ تا ۱۵ میلیارد دلار هزینه دارد.

خرج تولید الکتریسیته با نیروی هسته‌ای در سال ۲۰۰۷ حدود ۰٫۰۱۷۶ دلار برای هر کیلووات ساعت بود، در صورتی‌که این مقدار برای زغال سنگ، گاز طبیعی، و نفت بترتیب ۰٫۰۲۴۷ دلار، ۰٫۰۶۷۸ دلار، و ۰٫۱۰۲۶ دلار بود.

امنیت نیروگاه هسته‌ای

از خطرهایی که همواره بیم آن می‌رود، حمله احتمالی تروریستی به نیروگاه‌های هسته‌ای است، چرا که با انفجار نیروگاه محوطه‌ای به شعاع ۲۰ کیلومتر بشدت آلوده می‌شود و هیچ موجود زنده‌ای را باقی نمی‌گذارد و در اثرات تخریبی ژنتیکی تا ۱۰ نسل را بر روی محوطهٔ بزرگتری در حدود شعاع ۴۰ کیلومتر باقی خواهد گذاشت

با وجود نگرانی عمومی نسبت به امنیت نیروگاه‌های هسته‌ای، این نیروگاه‌ها به علت تدابیر ایمنی سخت‌گیرانه، به نسبت گستردگی‌شان منجر به تلفات ناچیزی شده‌اند. آمار نشان می‌دهد در عمل تعداد مرگ ناشی از سوانح مربوط به انرژی هسته‌ای به نسبت واحد انرژی تولید شده، بسیار کمتر از انواع دیگر انرژی بوده‌است

نیروگاه‌های متحرک

ناو هواپیمابر با رانش هسته‌ای در سال ۱۹۶۴

یکی از وسیعترین کاربردهای نیروگاه‌های هسته‌ای، استفاده از انرژی هسته‌ای جهت رانش ناوها و زیردریایی‌ها است. در این راستا،آدمیرال هیمن ریکوور برای نخستین بار این ایده را در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیاده و عملی نمود. امروزه اکثر ناوها و تجهیزاتنیروی دریایی آمریکا از نیروگاه‌های متراکم PWR استفاده می‌کنند.

 

پسماند هسته‌ای نیروگاه‌ها

یافتن راهی ارزان و ایمن برای انبار کردن زباله‌های هسته‌ای چالشی پراهمیت در زمینه چرخه سوخت هسته‌ای است زیرا این ضایعات تا ۱۰٬۰۰۰ سال نیز تشعشعات خطرناک دارند

نگرانی‌های محیط زیستی

نگرانی‌های محیط زیستی

مهمترین مسئله‌ای که مخالفان انرژی هسته‌ای بیان می‌دارند امنیت محیط زیستی نیروگاه هسته‌ای است زیرا فعالیت هسته‌ای می‌تواند مانند سایت هنفورد آلایش شدید محیط زیستی از خود باقی گذارد، یا با اشتباه و نقص فنی فجایعی مانند فاجعه چرنوبیل قابلیت رخ دادن خواهند داشت.

آلایش هسته‌ای همواره از نگرانیهای این نوع صنعت بطور کل بوده‌است.با اینحال برخی مطالعات حاکی از قابل مقایسه بودن دیگر صنایع تولید انرژی با نیروگاه‌های هسته‌ای می‌باشند.

حوادث هسته‌ای

حادثه تری مایل آیلند (۱۹۷۹)

در سال ۱۹۷۹ بخشی از هسته اصلی واحد ۲ در نیروگاه تری مایل آیلند در ایالت پنسیلوانیا در آمریکا ذوب شد که باعث نشت ۳ میلیون کوری گاز رادیواکتیو به بیرون از نیروگاه گردید.

در پی این حادثه حدود ۱۴۰٬۰۰۰ نفر از اهالی منطقه خانه‌های خود را ترک کردند. پس از حادثه تری مایلی آیلند، ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای برای مدتی در آمریکا متوقف شد.

حادثه چرنوبیل (۱۹۸۶)

حادثه چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ و در چرنوبیل (در شوروی سابق و اوکراین کنونی) اتفاق افتاد به‌طوری‌که نیروگاه در ساعت ۱:۴۰ بامداد از کنترل خارج شد و بتن آرمه یک متری گنبد را ذوب نمود و اتفاقات پس از آن موجب شد تا در کل اروپا وضعیت اضطراری اعلام شود.

حادثه فوکوشیما (۲۰۱۱)

 

حادثه نیروگاه فوکوشیما داییچی، در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ و در پی زلزله ۹٬۰ ریشتری و سونامی پیامد آن در ژاپن رخ داد.

طی این حادثه از ۶ نیروگاه BWR فوکوشیما داییچی، ۳ نیروگاه که در حال کار بودند در اثر قطع برق شبکه و از کار افتادن دیزل‌های اضطراری آسیب جدی دیده و دچار ذوب قلب شدند.

همچنین استخر سوخت‌های مصرف شده رآکتور شماره ۴ نیز با قطع خنک‌کاری و آسیب سوخت‌ها مواجه شد.

انفجار هیدروژن در واحدهای شماره ۱ و ۳ باعث آسیب به ساختمان رآکتور و امکان نشت مواد رادیواکتیو به خارج از آن شد. این اولین حادثه مخرب هسته‌ای در دنیاست که در آن ۳ رآکتور آسیب جدی می‌بینند.

مقادیری مواد رادیواکتیو به اقیانوس و هوا آزاد شده‌است و تخمین زده می‌شود مقدار مواد رادیواکتیو وارد شده به محیط حدود ۱۰ درصد حادثه چرنوبیل خواهد بود.

نیروگاه‌های هسته‌ای در ایران

برنامه هسته‌ای ایران در دهه ۱۹۵۰ با کمک ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه «اتم برای صلح» آغاز شد. اما به دلیل مناقشات به وجود آمده بعد از انقلاب ایران مشکلاتی در زمینه بهره‌برداری آن رخ داد.

در حال حاضر تنها نیروگاه اتمی ایران در بوشهر توسط روس‌ها راه‌اندازی شده‌است. در سپتامبر ۲۰۱۱ نیروگاه اتمی بوشهر به مدار تولید برق ایران وصل شد.

 تاریخچه ممیزی انرژی در دنیا

 تاریخچه ممیزی انرژی در دنیا

بهینه‌سازی و توجه به مدیریت انرژی از دهه ۷۰ و همراه با بحران نفت مورد توجه قرار گرفت. پیشرفت غرب در این زمینه به­گونه­ای بود که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ توانستند فقط یک درصد از مصرف انرژی را کاهش دهند. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ این کاهش به ۱۵ تا ۲۰ درصد رسید. در سالهای اول مشکلات بررسی شد و قوانین مورد نیاز وضع‌ گردید.

از جمله این قوانین می‌توان به قوانین مالیاتی اشاره کرد. درحال حاضر غرب به جایی رسیده است که برای صرفه‌جویی در انرژی نیاز به هزینه‌های بسیار بالایی دارد، یعنی تکنولوژی مورد استفاده توسط کشورهای پیشرفته در حال حاضر حداکثر بازدهی را دارد.

بنابراین اگر بخواهند تکنولوژی بهتری را استفاده کنند باید سرمایه‌گذاری زیادی انجام دهند. قوانین سازمان­های بین­المللی نیز آنها را مجبور به کاهش مصرف و در نتیجه کاهش آلاینده­ها کرده است.

به همین علت کشورهای پیشرفته به فکر افتاده‌اند که طرحهای بهینه‌سازی را در کشورهای در حال توسعه انجام دهند و نیز تکنولوژیهای پر­مصرف را به این کشورها منتقل کنند. از طرف دیگر چون مسئله محیط زیست هم مطرح می‌باشد و یک بحث جهانی است، بنابراین کاهش مصرف در کشورهای در حال توسعه به نفع کشورهای پیشرفته نیز خواهد بود. به هین منظور ژاپن در سال آینده ۲،۱ میلیون دلار در ایران برای بهینه‌سازی مصرف انرژی سرمایه‌گذاری خواهد کرد.

 

شاخص مصرف انرژی

 برای هر صنعت خاص، پارامتری تحت عنوان شاخص مصرف انرژی ( Speciefic Energy Consumption )  یا SEC تعریف و محاسبه می­گردد. شاخص مصرف انرژی نشان­دهنده مقدار انرژی مصرفی به ازای واحد محصول تولیدی است.

بعنوان مثال انرژی مصرفی برای تولید یک تن فولاد یا آلومینیم یا یک متر پارچه، نشان­دهنده شاخص مصرف انرژی هر کدام از این تولیدات می­باشد. شاخص یاد شده هم برای داخل کشور و هم کشورهای صنعتی محاسبه می­گردد. بعضی از این شاخصها به عنوان یک شاخص بین‌المللی شناخته شده است.

به­عنوان مثال در دنیا حدود ۹۰ کیلووات ساعت الکتریسیته به ازای تولید یک تن سیمان مصرف می‌شود. در اوایل سال ۷۵ این مصرف در ایران حدود ۱۴۰ کیلووات ساعت به ازای یک تن سیمان تولیدی بود که درحال حاضر به ۱۱۷ کیلووات ساعت رسیده است.

بنابراین اولین قدم در آوردن “شاخص مصرف انرژی”  در داخل و مقایسه آن با کشورهای صنعتی بود.

درمرحله بعد در هر یک از صنایعی که مد نظر بود، میانگین ( Average ) شاخص مصرف انرژی را بر اساس تولید انجام گرفته محاسبه کردیم. مثلاً در ۴۰ کارخانه که یک محصول تولید می‌کنند بررسی انجام شد و میانگین مصرف انرژی تعیین گردید.

در بین این کارخانجات تعدادی بالای این میانگین هستند و تعدادی زیر میانگین قرار دارند. در مورد آنهایی که بالای میانگین هستند، پیشنهاد داده شد تا خود را به این میانگین برسانند و در مرحله بعد سعی شد به طور مدام این میانگین تا حد رسیدن به میانگین جهانی کاهش داده شود.

 

راهکارهای نفت و گاز

صنایع نفت، گاز و پتروشیمی

راهکارهای نفت و گاز

هوشمندی کسب و کار به شرکت های نفت و گازکمک می نماید تا به جمع آوری، انتقال اطلاعات و تجزیه و تحلیل آن به منظور تصمیم گیری و مشخص شدن استراتژی کسب و کار بپردازند. مشاوران ارشد ما تجربه کافی در زمینه ی ارائه ی مشاوره به مشتریان خاص این صنعت را دارا می باشند تا با ایجاد اطلاعات به آن ها به بهبود انجام کسب و کار روزمره خود بپردازند.

oil-and-gas-suppliers

منافع حاصل از استراتژی کسب و کار

یک استراتژی کسب و کار موثر دسترسی به اطلاعات را به موقع فراهم می دارد، در حالیکه تکنیک های انبار داده سازمانی، یکپارچه سازی داده های قابل اعتماد را از میان دریایی از داده ها فراهم می دارد.
این راه حل ها اطلاعات موجود را با استفاده از داده های موجود که جزء دارایی ها محسوب می گردند،به تمام سطوح سازمانی، ازمدیریت ارشد تا کارکنان دانش جهت تصمیم گیری کسب و کار بهتر وکشف فرصت های جدید کسب و کار ارائه می دارد.

آنچه که ما ارائه می کنیم:
هدف ما ارائه ی بازگشت سرمایه گذاری (ROI) است که با راه حل های ما این هدف محقق می گردد. ماتخصص لازم جهت مشاوره در انبار داده وخدمات پیاده سازی،داده کاوی و تجزیه و تحلیل را دارا می باشیم. مابه سازمان درزمینه های گوناگون از جمله موارد زیرکمک می نماییم:
• بهبود مدیریت زنجیره تامین
• فروش
•خدمات به مشتری
• بازاریابی
•عملکرد
• مدیریت تقلب و ریسک
• برنامه ریزی توزیع

کسب و کار در زمینه نفت و گاز به دو دسته تقسیم می شود: بخش اول آن شامل اکتشاف و تولید و بخش دوم آن شامل تصفیه و توزیع محصولات نفت و گازی می باشد.
فرآورده های نفت و گاز کالا می باشند و در نتیجه از لحاظ قیمت،رقابتی می باشند. این مسئله باعث می شود که هزینه صنعت بسیار وابسته به قیمت نفت خام و مواد خام برای تولید گردد.

کاربردهای BI در صنعت

کاربردهای اولیه BI در شرکت های نفت و گاز برای کمک به مدیریت تثبیت عملیات و کاهش هزینه ها می باشد.اهداف کلی شامل کوتاه شدن زمان مورد نیاز برای ایجاد گزارش ها و تحلیل، بهبود دقت و صحت اطلاعات و ایجاد یک مخزنی از اطلاعات می باشد. پرکاربردترین زمینه هایBI در ارائه گزارش های مالی و تجزیه و تحلیل و پشتیبانی ازعملیات کسب و کار با تمرکز ویژه بر ERP می باشد.
تجزیه و تحلیل و گزارش گیری یکپارچه برای بسیاری از شرکت ها دارای الویت می باشد، چرا که اکثر آن ها در تلاش برای درک وضعیت های مالی و انجام اقدامات لازم در راستای آن می باشند. کاربرد BI منجر به کوتاه شدن زمان مورد نیاز برای تولید گزارش های مالی می گردد و توانایی انجام تجزیه و تحلیل موقت را نیز ارائه می دارد. با این حال، یکی از چالش هایی که با آن مواجهه می باشیم مشکل تثبیت (یکپارچگی) داده های مالی از شرکت های تابعه و سازگاری آن می باشد.

 

فرصت هوشمندی کسب و کار

فرصت هوشمندی کسب و کار

نفت و گاز یک کسب و کار جهانی و رقابتی است. اولویت های سرمایه گذاری فناوری در صنعت منجر به بهبود اکتشاف و عملیات پالایشگاه می گردد. BI یک تکنولوژی است که می تواند هزینه های مدیریتی را کاهش دهد و کمک در جهت تثبیت موثر عملیات نماید. چالش موجود، یکپارچه سازی اطلاعات در سراسر یک کسب و کار جهانی است.

بخشی از چالش های حوزه نفت و گاز

۱. تامین کنندگان نفت، گاز و پتروشیمی باید عملیات خود را آشکارا انجام دهند، با نهادهای قانونی سختگیر سروکار داشته باشند و تحت بررسی دقیق مشتریان و جامعه باشند.
۲. ازکارافتادگی‌ها موجب نارضایتی مشتری می‌شود. بنابراین باید از آن اجتناب شود.
۳. برآورده کردن تقاضای سوخت در یک محیط با جمعیت رو به رشد و اقتصاد درحال تغییر، در بهترین حالت هم دشوار است.
۴. خسارتهای حین توزیع، دزدی و نشتی میتواند منجر به ازکارافتادگی سیستم و کاهش رضایت مشتریان شوند.
فرصت ها (مزایایی) که از استفاده BI حاصل می شود شامل درک بهتر عملیات کسب و کار، هزینه های کنترلی، مدیریت ریسک ذاتی در نوسان قیمت نفت خام، استفاده از تجزیه و تحلیل خرده فروشی بر اساس طبقه بندی، سبد خرید و درک بخش مشتری است که چگونه به بهترین وجه از این بخش از کسب و کار بهره مند شوند، می باشد.
نرم افزار نفت و گاز ما به شما در بهبود استراتژی در زمینه های زیر کمک می کند:


– تجزیه و تحلیل
– خصوصیات ذخایر
– بهبود حفاری
– پیش بینی تولید
– ساده سازی داده
– ایجاد مدل های بهتر به صورت راحتتر و سریعتر

با راه حل های BI سان می توانید:
– تصویر کاملی از صنعت خود مشاهده نمایید.
– به کشف الگوهای مخفی بر روی داده خود بپردازید.
– عدم قطعیت را کمی نمایید.

مدیریت فرآیندها در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

مدیریت فرآیندها در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی

صنعت گاز و نفت به سه قسمت اصلی زیر تقسیم می شوند:

صنایع نفتی بالادستی یا upstream petroleum industry که به این دسته از صنایع نفتی اکتشاف و تولید (exploration and production) یا اصطلاحا E&P نیز گفته می شود. صنایع بالادستی شامل اکتشاف در زیر زمین و زیر دریا برای دست یابی به مناطق جدید نفتی و گازی می شود، حفر چاه های اکتشافی، حفاری چاه های اصلی و استخراج نفت و گاز طبیعی و انتقال آن به سطح زمین نیز جزء صنایع بالادستی در نظر گرفته می شود.

صنایع نفتی میان دستی midstream petroleum industry شامل حمل و نقل (طریق خط لوله، راه آهن، بارج، نفت کش و یا کامیون)، انبارش و فروش نفت و گاز خام و یا فرآورده های نفتی تصفیه شده می باشد. در این حوزه با استفاده از خطوط لوله و دیگر روش های حمل و نقل، نفت خام استخراج شده به پالایشگاه منتقل می شود و از آنجا فرآورده های مختلف پالایش شده، مجدد به توزیع کنندگان پائین دستی انتقال می یابد. شبکه ی خطوط انتقال گاز طبیعی نیز جزء صنایع نفتی میان دستی می باشد.

صنایع نفتی پائین دستی downstream petroleum industry شامل موارد زیر می باشد: پالایش نفت خام، پالایش گاز طبیعی، تولید، بازاریابی و توزیع محصولات تولید شده از نفت خام و گاز طبیعی. صنایع پائین دستی تولید کننده و ارائه دهنده ی محصولاتی از جمله بنزین، نفت سفید، سوخت موشک، گازوئیل، روغن های سوخت، روغن های حرارتی، گریس، واکس، آسفالت، گاز طبیعی، گاز مایع (LPG) و صدها محصول مختلف صنایع پتروشیمی می باشند.

از آنجایی که در اقلب موارد صنایع میان دستی جزئی از صنایع پایین دستی در نظر گرفته می شوند در چارچوب های فرآیندی APQC تنها برای دو گروه صنایع بالادستی و صنایع پائین دستی چارچوب فرآیندی ارائه شده است.

شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران:

شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران

شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران در سال ۱۳۴۲ با مالکیت دولت و تحت پوشش شرکت ملی نفت ایران تأسیس و کلیه فعالیت‎های مرتبط با ایجاد و توسعه صنایع پتروشیمی در این شرکت متمرکز شد.

پتروشیمی به عنوان یکی از بخش های اصلی صنعت نفت و از صنایع مهم و مادر در کشور به شمار می رود. این صنعت به عنوان یکی از گزینه‎های مهم صادرات غیرنفتی در جهت شکوفایی اقتصاد کشور، توسعه، بومی سازی فناوری و گسترش صنایع جانبی، اعم از صنایع پایین دست و یا صنایع تامین کننده نیازهای فنی و مهندسی و تحقیقاتی در کشور نقشی اساسی دارد.

در برنامه‎ریزی استراتژیک و جامع توسعه صنعت پتروشیمی کشور که عملا از سال ۷۶ آغاز شد، شاخصه ها و عوامل بنیادی از جمله اتکا بر مزیت‎های کشور در تامین خوراک، توجه به جلب منابع و سرمایه‎های خارجی، توجه همزمان به ارتقا فناوری ملی، اشتغال و توسعه پایین‎دستی و توجه به ارتقا جایگاه صنعت پتروشیمی ایران در منطقه و جهان با افزایش نسبی حجم و ارزش تولید آن به عنوان اساس فرایند توسعه پایدار مدنظر قرار گرفته است.

شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران در طی مدت برنامه‎های توسعه‎ای، تمامی تلاش و همت خود را به کار بست تا با دستیابی به موقعیت برتر و حداکثر استفاده از مزیت‎های نسبی کشور حضوری موثرتر، در منطقه و جهان بدست آورد.

نماد چنین حضوری، تغییرات شاخص‎ها و متغیرهای اقتصادی بنگاه، چون تولید، صادرات، سرمایه‎گذاری، ارزش افزوده و سهم در تولید ملی، مشارکت‎های منطقه‎ای و گستردگی بازارهای هدف صادراتی است.

با توجه به پیاده سازی اصل ۴۴ قانون اساسی و خصوصی های گسترده در صنعت پتروشیمی، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران به سیاست گذار و متولی توسعه، طراح برنامه‌های توسعه و تسهیل کننده برای اجرای آنها و فراهم کننده شرایط برای ورود و فعالیت بخش خصوصی تبدیل شده است و بخش خصوصی به عنوان فعال‌ و مجری توسعه با ورود به این صنعت عهده‌دار اقدام‌هایی همچون سرمایه‌گذاری بالا و پذیرش ریسک‌های مربوطه است.

در نقشه راه توسعه صنعت پتروشیمی کشور به افزایش راندمان تولید مجتمع‌های موجود تا رسیدن به سطح ظرفیت اسمی، اجرا و تکمیل طرح‌های نیمه‎تمام باقیمانده از برنامه‌های چهارم و پنجم توسعه، اجرای طرح‌های جدید (ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری با هدف جبران تاخیر در دستیابی به اهداف برنامه‌ها) و فراهم ساختن زمینه توسعه متوازن صنایع پایین دستی پتروشیمی با هدف تکمیل زنجیره ارزش (طبق قانون نفت و با همراهی وزارت صنعت، معدن و تجارت) اشاره شده است.

بر اساس برنامه ریزی‎های انجام شده، ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی تا پایان سال ۹۵ به ۵۰ میلیون تن و میزان صادرات این محصولات به ۲۰ میلیون تن می رسد.

شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، دستیابی به مقام نخست منطقه‌ در تولید محصولات پتروشیمی از لحاظ ارزش اجرای طرح‌های جدید (طرح‌های با خوراک گاز عمدتا از گاز طبیعی به عنوان خوراک استفاده می‌کنند) را در افق ۱۴۰۴ مدنظر قرار داده است.

مقاوم سازی صنعت نفت و گاز و پتروشیمی

مقاوم سازی صنعت نفت و گاز و پتروشیمی

از آن جا که کشور ایران، کشور نفت خیزی است و اقتصاد کشور تا حد زیادی وابسته به درآمدهای نفتی است، سرمایه گذاری های زیادی در صنعت نفت و گاز و پتروشیمیدر این منطقه انجام گرفته است.

به منظور سوددهی و بازدهی بهتر این صنعت پر اهمیت، سازه ها و تجهیزات مرتبط باید طبق آیین نامه های مربوطه مقاوم سازی وبهسازی شوند.

صنعت نفت و گاز و پتروشیمی

صنعت نفت و گاز و پتروشیمی

برداشت محصولات نفتی عمدتا با حفاری از اعماق دریا همراه است و سازه های مرتبط برای برداشت از جمله سکو های نفتی مدام تحت خوردگی در مجاورت آب شور وفرسایش امواج دریا هستند،از این رو بهسازی و حفاظت از این سازه ها، بسیار اهمیت دارد و البته نسبت به نوسازی این تجهیزات مقرون به صرفه نیز می باشد.

خطوط انتقال این محصولات نیز از داخل و خارج دچار خوردگی می شوند و هم چنین گاهی به دلایل مختلف دچار شکستگی و خرابی می شوند. از آن جا که این محصولات، انرژی بسیاری از فعالیت های کشور را تامین می نمایند، خرابی های مذکور خسارات زیادی را به کشور وارد می کند. بنابراین حفاظت و بهسازی این خطوط از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می باشد.

پالایشگاه ها و صنایع پتروشیمی هم دائم در مجاورت مواد شیمیایی و نفتی قرار گرفته و دچار خوردگی می شوند. در نتیجه برای ادامه فعالیت خود نیاز به پوشش هایمحافظ و بهسازی دارند.